Van alle muziekinstrumenten is de piano veruit mijn favoriet. Had ik er het talent voor gehad, was ik beroepspianist geworden.

Dit manco compenseer ik door hier of daar een talentvolle pianist een handje te helpen. Hieronder meer daarover. 

 

Eerst mijn grootste bron van inspiratie, de jazz-musicus Bill Evans (1929-1980). Een van de hoogtepunten uit zijn oeuvre is 'The two lonely people', waarvan hieronder een opname staat. Begin jaren '70 heb ik hem live zien spelen in de Stadsschouwburg in Groningen. Pas veel later begreep ik hoe hij zijn kenmerkende Evans-sound produceert. 

 

 

'Reflections in D' is een compositie van Duke Ellington. Bill Evans speelde het veel beter dan de componist zelf.

 

 

EDUARD PREDA is een jonge getalenteerde Nederlandse pianist die ik in 2019 leerde kennen en sindsdien met overtuiging ondersteun in zijn professionele ontwikkeling. Op zijn website www.eduardpreda.nl vindt u nadere informatie. Ook staan er opnamen van zijn uitvoeringen van werk van Chopin, Schumann (‘Der Dichter spricht’), Brahms (bewerking) en een eigen compositie ‘Love Intermezzo’. De laatste twee opnamen staan hieronder. Alles -en meer- is ook te zien op Youtube (zoekopdracht 'Eduard Preda').

 

Op 1 mei 2021 werden in de concertzaal van Emile van Leenen Piano's te Leiden drie nieuwe opnamen gemaakt: twee eigen composities (Sounds of the Night en Walking in a Spring Garden) en Ponce's Intermezzo no. 1. Ook die zijn te zien op Youtube.

 

Hieronder staat een van die drie opnamen, 'Walking in a Spring Garden'. Het is een eigen compositie met referenties aan Debussy, Ravel, Scrjabin en Chopin. De titel, die doet denken aan het werk van de Oostenrijkse kunstschilder Gustav Klimt, is een vondst van mijn echtgenoot Rinze. 

 

Wilt u op de hoogte blijven van activiteiten van Eduard Preda, stuur uw mailadres dan naar info@eduardpreda.nl